Paswoord vergeten?
Patrick Dewael
     
Mijn artikels  
26 26 oktober 2017
Onderzoekscommissie aanslagen 22 maart presenteert eindrapport: toespraak voorzitter Dewael
Na anderhalf jaar van hoorzittingen en vergaderen over aanbevelingen heeft de onderzoekscommissie naar de aanslagen van 22 maart onder het voorzitterschap van Patrick Dewael haar eindrapport voorgesteld. De plenaire Kamer nam het rapport daarna aan. Lees hier de slottoespraak van voorzitter Dewael.

Voorzitter, collega’s, leden van de regering,

22 maart zal voor altijd in ons collectief geheugen gegrift blijven.

De menselijke tol was met 32 dodelijke slachtoffers en honderden gewonden bijzonder hoog. De aanslagen hadden een grote impact op onze samenleving.

We hebben moeten leren leven met de dreiging van blinde terreur.

In ons land.

 

Net omdat de aanslagen zo traumatisch waren, omdat de tol zo hoog was, omdat iedereen zich afvroeg hoe dit kon gebeuren, hebben we als parlement een onderzoekscommissie opgericht.

 

Het is het krachtigste instrument dat een parlement heeft om haar controlerende bevoegdheid uit te oefenen.

We moeten er dus zorgvuldig mee omgaan.

Het enkel inzetten wanneer het echt nodig is.

Dat was na de aanslagen het geval.

 

Waarom was deze onderzoekscommissie zo belangrijk?

Enerzijds hebben we een reconstructie van de feiten gemaakt.

We hebben een antwoord geformuleerd op de vraag hoe dit kon gebeuren.

Dat heeft een louterend effect.

Het parlement heeft de onderste steen omgedraaid en opheldering gebracht.

 

Maar anderzijds hebben we op basis van die kennis ook aanbevelingen geformuleerd om wetten, procedures, regels, kortom het hele systeem te verbeteren.

Dat is nog belangrijker.

Omdat we niet alleen met vingers wijzen, maar ook leren uit de aanslagen.

Ons wapenen voor de toekomst.

Een absolute veiligheid kunnen we nooit garanderen.

Maar we moeten binnen het kader van onze rechtsstaat al het mogelijke doen om aanslagen te vermijden.

 

4 onderzoeksluiken

Ons rapport is baanbrekend.

We hebben vastgesteld dat de onmiddellijke hulpverlening op 22 maart goed is verlopen.

Maar er waren wel problemen met communicatie, de commandopost op het terrein, de verdeling over de ziekenhuizen enzovoort.

Onze aanbevelingen worden vandaag al uitgerold en zullen het verschil maken.

Denk aan de aanpassing van alle noodplannen, de prioritaire gsmnummers, de versterking van Astrid, enzovoort.

 

De hulpverlening aan de slachtoffers nadien verliep een pak moeizamer.

De hoorzitting met de slachtoffers was de meest aangrijpende zitting.

Zij drukten ons met de neus op de feiten.

Ook de premier heeft tijdens zijn state of the union erkend dat die opvang beter kon.

Inmiddels hebben de slachtoffers een erkenningsstatuut gekregen, en ook andere aanbevelingen worden uitgevoerd.

Het is mijn hoop dat onze onderzoekscommissie is kunnen tegemoet komen aan het leed van de slachtoffers.

Zij zullen voor het leven getekend blijven, zij verdienen al onze steun.

 

De focus van ons onderzoek lag grotendeels op de veiligheidsarchitectuur.

Politie, justitie, inlichtingendiensten…

We hebben de hele veiligheidsmachine uit mekaar gevezen.

Alle onderdelen tegen het licht gehouden, bepaalde stukken vervangen, olie toegevoegd, en de machine weer samengesteld.

Dat was ook nodig.

Want wat bleek: de diensten hebben allemaal afzonderlijk hard gewerkt.

Dag en nacht. Tot op het randje van het menselijke.

Maar iedereen deed dat nog te veel op zijn eigen eiland, waardoor kansen werden gemist.

De rode draad in onze aanbevelingen is dan ook: samenwerking.

De onderzoekscommissie bouwt bruggen tussen de eilanden.

Alle diensten moeten elk puzzelstukje samenleggen om de dreiging beter te kunnen inschatten en prioriteiten te stellen.

 

Tot slot bogen we ons over het islamradicalisme.

Misschien wel het moeilijkste luik.

Waarom keren mensen zich af van onze samenleving. Vaak in een mum van tijd.

Waarom vallen ze die met blind geweld aan?

Hoe deradicaliseren we mensen?

De onderzoekscommissie benadrukt het belang van preventie, een goede omkadering.

Daar moeten we iedereen bij betrekken: het onderwijs, de arbeidsmarkt, de omgeving, politie en straathoekwerkers, de moskee…

Dit is een werk van lange adem.

We zullen moeten verbinden in plaats van verdelen.

Daarnaast geven we een duidelijk en belangrijk signaal.

Een radicale versie van de islam prediken op onze eigendom, die haaks staat op onze grondwet, gesponsord vanuit Saoedi-Arabië.

Dat kan niet langer.

Er zijn grenzen aan de tolerantie.

De Grote Moskee halen we dus uit die radicale en buitenlandse handen, en geven we terug aan de brede moslimgemeenschap.

Ze moet een symbool worden van verbondenheid.                                           

 

Unanimiteit en opvolgingscommissie

 

Collega’s,

We hebben 199 getuigen gehoord, 164 keer vergaderd, en ons rapport telt 939 pagina’s.

Toen we aan dit werk begonnen, anderhalf jaar geleden, waren velen sceptisch.

De commissie zou verzanden in politieke spelletjes.

Niets is minder waar.

We hebben à charge en à décharge gewerkt.

We zijn uitgestegen boven de grenzen van meerderheid en oppositie.

We zijn tot een unaniem akkoord gekomen.

Dit parlement is verenigd in de strijd tegen terrorisme.

 

Dat is een bijzonder krachtig signaal.

Naar de burgers.

Maar ook naar de regering en alle diensten.

 

Zij krijgen de grootste steun en het respect van dit halfrond.

Maar wij verwachten ook dat zij ons rapport onverkort en integraal uitvoeren.

Dit is niet te nemen of te laten.

Hier gaat een ongeziene autoriteit en draagvlak van uit.

 

Daarom zal dit parlement het rapport en het veiligheidsdossier niet loslaten na vandaag.

De onderzoekscommissie vervelt nu tot een opvolgingscommissie.

Op gezette tijdstippen zullen we nagaan hoe ver men staat met de uitvoering van de aanbevelingen.

 

Dankwoord

Collega’s,

Ik wil besluiten met woorden van dank.

Dank aan de veiligheidsdiensten die dag in, dag uit het beste van zichzelf geven.

Voor onze veiligheid.

Dank aan alle leden van de onderzoekscommissie voor hun constructieve medewerking.

Dank aan de 4 experts -de professoren Bruggeman, Van Daele, Martens en Dantinne- voor al hun inzichten, ondersteuning, en engelengeduld.

Dank aan alle medewerkers van het secretariaat, de Kamerdiensten, en politieke studiediensten.

Zonder hen konden wij vandaag geen rapport afleveren.

 

Samen hebben we vele dagen doorgebracht om deze belangrijke opdracht tot een goed einde te brengen.

Samen zijn we daar in geslaagd.

 

Dat was onze verdomde plicht.

Niet in het minst ten aanzien van de 32 slachtoffers die op 22 maart het leven hebben gelaten of er voor altijd de littekens van zullen dragen.

Ik wil de aanwezige familieleden in de tribune recht in de ogen kijken en hen op het hart drukken dat we hen nooit zullen vergeten.

On ne les oubliera jamais.

Ik dank u.

Bookmark and Share










Schrijf u in op mijn nieuwsbrief








Kristof De Schepper

Herzele

Jacky Roemers

Namur

Dieter De Vlieghere

Brussel

Pierre Soyeurt

Staden

Francis Debrabandere

Kortrijk

Tom Sap

Alveringem

Marie Christine Rottier

Sint-Niklaas

Pieter Beerten

Houthalen-Helchteren

Daniel Maes

Ichtegem

Darius Van Laeken

Antwerpen