 |
|
|
|
| Marc Verwilghen |
|
| |
|
|
 |
Mijn artikels |
|
|
|
| “Groen Groeien” brengt op - Marc Verwilghen & Laurent Hoornaert |
12 maart - Vandaag heeft iedereen er de mond van vol dat de groene economie een wel bijzonder rooskleurige toekomst tegemoet gaat. De keuze van President Obama, aan het hoofd van de grootste economie ter wereld, de Verenigde Staten van Amerika, is duidelijk: de Groene Revolutie is een must om de toekomst van de economie van een bedreigde planeet te redden. Daarom zet hij duidelijk in op de groene economie. Maar wat moet Vlaanderen doen om op dezelfde trein te springen? Is het louter stimuleren en aanmoedigen via premies voldoende om écht de leiding te nemen in het peloton van de nieuwe groene economieën?
Vlaanderen moet ambitieus zijn en een voortrekkersrol spelen in het groene verhaal. De groene economie is “in”. Talloze initiatieven werden de laatste jaren in het leven geroepen om ons land energiezuiniger en klimaatvriendelijker te maken. Zo zijn er de zonnepanelen. De fotovoltaïsche boom is een gevolg van de talrijke premies die diverse overheden hiervoor uittrekken: groenestroomcertificaten, eenmalige premies van gemeentebesturen, fiscale aftrek van de investering, etc. De techniek is de investering van elke particulier waard. Echter, de zonnecellen zijn inmiddels al enkel decennia ontwikkeld en het toestel dat de gelijkstroom die de cellen produceren omzet in wisselstroom, is ook niet meer nieuw meer. De techniek is dus gekend.
De overheid zal dus meer moeten doen dat het louter stimuleren via premies om de groene economie in ons land te bevorderen. Het stimuleren van onderzoek en ontwikkeling is daarbij essentieel, want op die manier kunnen we ons onderscheiden. Anderzijds moeten we er alles aan doen opdat de voorsprong nu genomen wordt.
Daarbij is noodzakelijk dat de overheid een veel actievere en stimulerende rol speelt. Dit kan door wat men een keynesiaanse overheidspolitiek noemt die in dit geval de “onzichtbare groene hand” wat helpt.
Via de wet op de overheidsopdrachten is dit mogelijk. Jaarlijks bouwen en renoveren de verschillende overheden van ons land immers heel wat van hun gebouwen. De hervorming van de wet van 2007 op de overheidsopdrachten laat toe dat ecologische (of milieu-) criteria opgenomen worden in een het bestek en gunningcriteria. Dit wil zeggen dat een aannemer of een andere aanbieder naast criteria zoals prijs, kwaliteit, technische waarde … een score krijgt voor het voldoen aan een bepaalde ecologische doelstelling. Deze score zou dan een doorslaggevend belang hebben in de toewijzing van overheidsopdrachten.
Op die manier slaat men twee vliegen in één klap. Enerzijds worden de gebouwen milieuvriendelijker, anderzijds draagt dit bij tot creëren van werkgelegenheid in de ecologische industrie. Maar dit volstaat nog niet. Dergelijk handelen stimuleert alleen maar de ontwikkeling van gekende groene technieken en producten. Op termijn worden deze niet meer bij ons geproduceerd maar ingevoerd uit landen die de productietechniek verder zullen verfijnen en veel concurrentiëler zijn qua prijs.
Om die reden zou de wet op de overheidsopdrachten nog indringender moeten zijn. Ten eerste zou het vrijblijvend kunnen gebruiken van ecologische criteria moeten verplicht opgenomen worden in bestekken.
Ten tweede moet het eveneens mogelijk zijn dat aanbieders gemakkelijk vernieuwde producten, -processen of technieken kunnen voorstellen aan normen en specificaties die minstens voldoen aan de gekende.
Zo bekomen we een situatie waarin de kennis die via onderzoek en ontwikkeling werd opgedaan, direct kan worden aangewend.
Verder is het ook noodzakelijk dat de hogere eco-efficientie en -innovatiescore via een verkorte certificering aantoonbaar is. Kerngedachte daarbij is er dat anders de ontwikkelingstijd om nieuwe zaken op de markt te brengen veel te lang duurt en dat wij op termijn ontgetwijfeld ingehaald worden door andere aanbieders uit het buitenland, omdat ze vaak werken onder een soepeler overheidsapparaat.
De overheidsgebouwen moeten alleszins groener. Met betere isolatie van overheidsgebouwen, betere en duurzamere – ecologische – materialen en een snellere aanbestedingsprocedure om de knowhow meteen in de praktijk te brengen, kunnen we er bovendien voor zorgen dat er minder geld nodig is om gebouwen te onderhouden en te verwarmen. Dit betekent dan ook een directe lastenverlaging van makkelijk enkele honderden euro’s per persoon per jaar.
België moet ambitieus zijn en een voortrekkersrol spelen in het groene verhaal.
|
|
|
|
 |
 |
Andy De Cock
Kalken
|
 |
 |
Geert Eeman
Welle
|
|
|
Hugo Biets
Vreren
|
|
|
Luc Chalon
Edegem
|
|
|
Frederik Vranken
Wellen
|
|
|
Guy Vanhengel
Evere
|
|
|
Nik Braeckman
Waarschoot
|
|
|
Marleen Van Goethem
Hamme (O.-Vl.)
|
|
|
Philippe Van den Winckel
Hoeilaart
|
|
|
Mario Declerck
Middelkerke
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
