 |
|
|
|
| Jo De Ro |
|
| |
|
|
 |
Mijn blog |
|
| Leven en dood |
|
|
| Of hoe een zaterdag eind mei een mens aan 't denken zet |
Gisteren was een dag met tegengestelde emoties. Rond 10 uur verzamelden honderden mensen van alle leeftijden zich in het ruiterijcomplex van de drie fonteinen om afscheid te nemen van een bijzonder man. Een week voordien op tragische wijze overleden, werd van de man op een bijzondere manier afscheid genomen. Omdat hij uitdrukkelijk vrijzinnig was hadden zijn familie en vrienden de plechtigheid ver van kerk of uitvaartcentrum gepland. Met covers van onder andere ‘Papillon’ van the Editors brachten zijn maten van zijn band hem hulde. Familie en vrienden hadden mooie foto’s en quotes samengebracht in een presentatie die gedurende de plechtigheid constant te zien was. Korte lieve, emotionele, persoonlijke toespraken klonken echter dan op de meeste diensten, religieus of niet, die ik al meemaakte. Het bewees mij voor het eerst dat je geen nood hebt aan eeuwenoude rituelen om oprecht en gemeend afscheid te nemen van iemand. Het bewees mij ook dat je in het leven alleen maar een plan B kan uitvoeren als je ook een plan A hebt. Dat je dromen mag koesteren, maar dat je ook hier en nu moet leven, dat vrienden en familie de kern zijn van ons bestaan en de rest – noodzakelijk misschien, maar toch – bijzaak is.
Vandaar misschien dat we na de plechtigheid onmiddellijk richting Geel trokken om er Jinte te gaan bezoeken en haar broer en mama en papa te gaan feliciteren. Zij trekt zich nog niet veel aan van het systeem, van de verplichtingen, van de verwachtingen. Ze moet eerst nog wennen aan de nieuwe geluiden en geuren. Aan het niet meer veilig in de moederschoot zitten, maar wel door – weliswaar liefdevolle – vreemde handen verzorgd en onderzocht te worden. Ik hoop dat ze de komende jaren blijvend omringd mag worden door mensen die haar graag zien, die haar kansen bieden, naar haar luisteren, haar zaken leren, haar nieuwsgierigheid prikkelen, haar recht helpen als ze als eens valt, letterlijk of figuurlijk. Zo kan ze uitgroeien tot een zelfstandig denkend, kritische maar respectvolle vrouw die haar toekomst zelf in handen kan nemen en op haar beurt anderen kan kansen en liefde geven.
Op het einde van zo’n dag terugblikken kan alleen maar met gemengde gevoelens.
Maar wel overtuigd van de kracht van liefde en vriendschap. Misschien moeten we met z’n allen dat beloven voor na 13 juni: meer liefde en vriendschap. |
|
|
|
 |
 |
Andy De Cock
Kalken
|
 |
 |
Geert Eeman
Welle
|
|
|
Hugo Biets
Vreren
|
|
|
Luc Chalon
Edegem
|
|
|
Frederik Vranken
Wellen
|
|
|
Guy Vanhengel
Evere
|
|
|
Nik Braeckman
Waarschoot
|
|
|
Marleen Van Goethem
Hamme (O.-Vl.)
|
|
|
Philippe Van den Winckel
Hoeilaart
|
|
|
Mario Declerck
Middelkerke
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
