Filip Anthuenis wil Vlaanderen drie goals doen scoren
Filip Anthuenis wil Vlaanderen drie goals doen scoren
Mijn foto's
Mijn blog
Filip Anthuenis blogt
9
9 oktober 2008
'Mijn uitgesproken mening'
Bloggen, het leek mij als politicus ook wel iets. Want net als mijn collega's heb ik uiteraard een uitgeproken mening. En, die maak ik graag kenbaar. Vandaar dat ik in 2006 ook aan het bloggen geslagen ben.
Mijn blog bereikt u via onderstaande link.
Mijn gegevens
Contactgegevens
Filip Anthuenis Zand 18 9160 Lokeren Tel. 09/348.18.12
Zitdagen + uren
- Vrijdag van 8.30 tot 9 uur in het oud gemeentehuis van Eksaarde
- Vrijdag en zaterdag van 10 tot 11 uur op de eerste verdieping van het Lokerse stadhuis, oud gedeelte, lokaal 1.10
Mijn netwerk
Mijn bio
Politieke carrière
Filip Anthuenis is geboren en getogen Lokeraar. Hij werd er op 1 januari 2001 burgemeester. Hij is een burgemeester die dicht bij de mensen wil staan en steeds ter beschikking staan van zijn burgers.
Filip Anthuenis zetelde sedert 1995 ook als parlementslid in de Kamer van Volksvertegen-woordigers. Hij was er effectief lid van de commissie Sociale Zaken en Binnenlandse zaken. Nadien zetelde Filip Anthuenis enkele jaren in de senaat. Sinds 2009 is hij Vlaams volksvertegenwoordiger en er vast lid van de commissie Steden-, woonbeleid en energie.
Privé
Filip is gehuwd met Katrien sinds 1992 en heeft twee kinderen, Jeroen en Kaat. De familie Anthuenis is vrij goed gekend. Naast vader Georges (ere-burgemeester en ere-senator) is er ook nog de oom, Aimé Anthuenis, de voormalige trainer van de Rode Duivels.
Mijn realisaties
9
9 oktober 2008
In het parlement: kamer en senaat
Hiervoor verwijs ik u graag door naar de desbetreffende pagina op mijn website.
Zie link hieronder.
9
9 oktober 2008
Als burgemeester
Hiervoor verwijs ik u graag door naar de desbetreffende pagina op mijn website.
Zie link hieronder.
Mijn nieuws
9
9 oktober 2008
Heet van de naald
Het laatste nieuws aangaande mijn werkzaamheden als burgemeester en Vlaams parlementslid kan u op de homepage van mijn website terugvinden.
Klik daarvoor op de link hieronder.
Mijn actiepunten
9
9 oktober 2008
Meer gemeentelijke autonomie
Filip Anthuenis is van mening dat de gemeente ontegensprekelijk het bestuurlijke niveau is dat het dichtst bij de mensen staat. Als burgemeester van Lokeren spreekt hij natuurlijk uit ervaring. Maar ook uit verschillende enquêtes blijkt dat de mensen nog het meest vertrouwen hebben in het gemeentelijk bestuur. Jammer genoeg blijkt dit nog onvoldoende uit de manier waarop ons land gestructureerd is.
“De gemeenten worden te veel betutteld”, aldus Anthuenis, “ze moeten ook voor...
9
9 oktober 2008
Loon naar werken
Filip Anthuenis meent dat enige bescheidenheid vanwege politici op zijn plaats is, zeker wanneer het over tewerkstelling gaat. Het is immers zeer moeilijk om als overheid op een doortastende manier tussen te komen in het economisch leven.
Wel is het mogelijk om vanwege de overheid een aantal flankerende maatregelen te nemen, om een bepaald economisch klimaat te scheppen waarbij de economie zich kan ontplooiien, waarbij tewerkstelling gegenereerd kan worden. Zo verlaagden de regeringen onder...
9
9 oktober 2008
Inburgeringstraject voor allochtonen
Filip Anthuenis vindt dat iedereen die woont en leeft in onze samenleving nog meer zijn verantwoordijkheid moet nemen, meer burgerzin moet betonen.
“Ook de misbruiken tegen de naturalisatie-en vreemdelingenwetten dienen meer accuraat aangepakt te worden”, weet Anthuenis. “Gedwongen en/of schijnhuwelijken die als enig doel hebben een definitieve verblijfsvergunning te krijgen dienen streng gesanctioneerd te worden.
Allochtonen worden beter geholpen bij hun integratie door onder meer...
Mijn teksten
9
9 oktober 2008
Lokeren van nu en straks
Filip Anthuenis schreef eind 2005 het boek 'Lokeren van nu en straks' waarin hij een allesomvattende visie over zijn stad Lokeren neerpende.
Mijn artikels
8
8 februari 2010
Inburgeringsbeleid niet op de helling zetten
Pascal Smet geeft een verkeerd signaal wanneer hij mensen die Nederlands willen leren wandelen stuurt. Dat zegt Vlaams parlementslid en burgemeester van Lokeren Filip Anthuenis. “Het spreken van de taal is één van de voorwaarden voor een succesvolle inburgering. Dit is een verhaal van gelijke kansen. Vreemd toch dat Pascal Smet dit niet au sérieux neemt.”
“De nieuwe Mathot is blijkbaar...
Mijn RSS-feeds
Filip Anthuenis blogt
'In Lokeren opgroeien, dat "tekent" een mens !'
30
30 januari 2010
Toespraak ter gelegenheid van de uitreiking 'Meest verdienstelijke Lokeraar' aan Willy Linthout
Als jullie rasechte Lokeraars zijn hoef ik jullie Willy Linthout natuurlijk niet voor te stellen. Jullie kennen hem allemaal. Maar wat hij in 2009 voor Lokeren betekende en daarbovenop internationaal wist te presteren vraagt toch wel een woordje uitleg. Want het maakt hem meteen tot onze meest Verdienstelijke Lokeraar van het jaar 2009. Met Willy wordt er nu een striptekenaar aan dit inmiddels indrukwekkende en diverse lijstje toegevoegd.
Willy Linthout zit met diepe wortels, van bij zijn geboorte in 1953, in Lokeren: eerst woonde hij in Doorslaar, daarna in Eksaarde en trok dan naar een buitenwijk in Lokeren, het Lammeken. Zoiets tekent een mens, in zijn geval letterlijk én figuurlijk.
Het zal jullie, beste aanwezigen, overigens niet ontgaan zijn: dankzij Willy Linthout werd Lokeren in 2009 dé toeristische place-to-be in het Waasland en dat een hele zomer lang. Het was op zijn eigen initiatief dat hij contact opnam met de Stad om naar aanleiding van 25 jaar Urbanusstrips een Urbanusstrip te maken waarin Lokeren aan bod zou komen. De Stad sprong, wat had je nu gedacht, mee op de kar en er kwam een speciale editie van de nieuwe strip “Lokerse Paardenworsten” met 8 bladzijden Lokers toeristisch nieuws. De strip werd hier op het stadhuis voorgesteld aan de pers. De strip “Lokerse Paardenworsten”, nr 133 in de Urbanusreeks kreeg nationale en Nederlandse belangstelling.
Een ander groot succes was de Urbanusfietsroute die ontwikkeld werd door het Infopunt Toerisme en VVV-toerisme in samenwerking met de kunstenaar. Oost-Vlaanderen vond het thema zo boeiend dat de provincie er een thematocht op het Fietsroutenetwerk met bijhorende brochure van maakte. Willy Linthout tekende de richtingbordjes op de route en maakte er op die manier de meest humoristische route van Vlaanderen van. Hilarisch zelfs. De uitzending in “Vlaanderen Vakantieland” met Willy als Lokerse stadsgids was één grote reclamespot voor onze stad. Vanuit heel Vlaanderen en Nederland kwamen vorige zomer duizenden mensen de route fietsen.
Op het inrijfeest in mei stonden de vele fans in de rij voor de signeersessie van Willy en zijn kompaan Urbanus.
Willy –en het moet gezegd ook zijn vrouw Magda- heeft zich voor dit alles volledig belangeloos en gratis ingezet, gewoon uit liefde voor zijn goed-om-leven-stad.
Sinds 2007 tekende Willy bovendien aan een 8-delige stripreeks met de titel “Het jaar van de olifant”. Het verhaal gaat over een vader wiens jongen zelfmoord pleegde. Dit werk is ondertussen vertaald in het Spaans, het Turks en het Engels en er zijn gesprekken met Duitse, Franse en Italiaanse uitgevers. Dat hij ook buiten onze grenzen een gewaardeerd man is bewijzen de behaalde prijzen in binnen- en buitenland. Hij kreeg begin december de meest prestigieuze stripaward in Belgie uitgereikt: de bronzen Adhemar. Bovendien won hij o.a. ook al de Cultuurprijs Vlaanderen en de Cultuurprijs voor strip. Hij was in het weekend van 12 en 13 december tevens de centrale figuur op de stripbeurs in Turnhout.
Dit is, beste vrienden, ronduit indrukwekkend. En ik steek het niet onder stoelen of banken, zelf ben ik ook al jaren een liefhebber van de ondeugende Urbanusstrips van Willy. Urbanus zelf zegt erover: ‘Toen we niet lang na de start van de reeks van iemand te horen kregen “mijne kleine heeft op school straf gekregen omdat hij op de WC betrapt is met een strip van Urbanus”, wisten we meteen: “We zitten goed!” Een boze brief van ouders vonden we een compliment. Hoewel ze de boekjes uiteindelijk wel moeten betalen…’ Dit citaat typeert de hele Urbanusreeks en die houding zint me wel.
In een interview dat ik las op de website van Strip Turnhout las ik bovendien hetvolgende. Het komt uit Willy’s mond. ‘Urbanus als personage is op Urbain gebaseerd, maar voor de rest heb ik mijn eigen jeugd als basis genomen. Het huis, het schooltje, de kerk… Dat heb ik gemodelleerd op mijn eigen leven. Ik kende op dat moment de omgeving van Urbain ook nog niet. Gevolg is dat het Tollembeek uit de strip evenveel of zelfs meer met het Lokeren waarin ik ben opgegroeid te maken heeft dan met het echte Tollembeek.’
En daar kunnen we als Lokeraar alleen maar blij om zijn. Alléén al om deze reden, maar ook om al de andere redenen die ik hiervoor opsomde verdient Willy het meer dan ooit om de verdienstelijke Lokeraar van 2009 te worden.
Van harte proficiat, Willy !
Filip Anthuenis belooft Lokeraars blijvende investeringen in hun stad tijdens nieuwjaarsreceptie
9
9 januari 2010
2010 wordt voor Lokeren alweer een jaar om te zien. Ik hoop dat het voor ons en voor elk van jullie, jullie familie en vrienden een prachtig jaar mag worden, een jaar dat nog meer bruist dan het vorige.
Beste vrienden, De crisis van de voorbije maanden heeft Lokeren niet kunnen nekken. Met onze stad en zijn inwoners gaat het goed, en ook als stadsbestuur hebben wij alles onder controle. Ondanks de moeilijke economische tijden sluiten onze begrotingen, kloppen onze rekeningen. We vonden zelfs nog een gaatje in de begroting om jullie hier vandaag deze receptie te kunnen aanbieden. Feesten hebben we ook het voorbije jaar niet nagelaten, we zouden anders geen Lokeraars zijn. Altijd staat er in Lokeren wel ergens een feesttent opgesteld of worden er de benen onder tafel geschoven.
We zijn ook trots, beste vrienden, dat we aan deze goede financiële cijfers een ambitieus investeringsplan kunnen koppelen. Ik ga alle investeringen niet opsommen, wees gerust, dat zou ons veel te ver leiden. Maar toch een paar dingen. We plannen renovaties van een aantal straten. Ik denk aan de totaalrenovaties van de Drongenstraat en de Nijsstraat, aan het 2e deel van het fietspad aan de Eksaardebaan. Momenteel krijgen de H.Hartlaan en Oude Heirweg al een beurt. We investeren ook in nieuwe gebouwen aan de Sportlaan en aan onze Academie, ook in de renovatie van bestaande gebouwen. Eind deze maand opent hier aan onze linkerkant in het vroegere KBC-gebouw een nieuw administratief centrum waarin onder andere het Vredegerecht en enkele andere stadsdiensten onderdak zullen vinden.
Beste Lokeraar, Ik moet ook nog iets over onze markt zeggen. We proberen onze markt nog wat gezelliger en verkeersveiliger te maken. Ik weet dat er hier en daar wat weerstand is. Maar wees gerust, beste vrienden, we gaan zeker geen zotte dingen doen, hoor. We zoeken samen met jullie naar een project waar liefst zoveel mogelijk mensen zich kunnen in vinden, waar een groot draagvlak voor is. Stilstaan is achteruitgaan en ik ben ervan overtuigd dat het stadsbestuur samen met een aantal specialisten en met jullie de perfecte plannen zal kunnen uittekenen.
In deze geest trekt het stadsbestuur ook dit jaar weer de boer op. We plannen een 10-tal ontmoetingsavond in de verschillende wijken van onze stad, hoorzittingen voor wie dat liever hoort. Ontmoetingsavonden waar we luisteren naar de verzuchtingen van onze inwoners. Het uitgelezen moment om suggesties te doen aan het stadsbestuur en desgevallend eens de gal te spuwen. Ook dat moet kunnen.
Beste Lokeraars, we gaan nu feesten. ’t Is wel een beetje fris, maar dat kan de pret niet bederven. We hebben seffens een daverend feestvuurwerk en omdat we als stadsbestuur meer dan wie ook beseffen dat een feest zonder drank even flets is als ‘peirdewusten zonder tomatten’ bieden we jullie allemaal (deze) een receptie aan.
Ik zou iedereen willen danken die er mee voor gezorgd hebben dat organisatorisch alles perfect loopt. De Stedelijke Raad voor Feestelijkheden, de Lokerse Feesten, de Fonnefeesten, de Jeugdraad, de Bakkersbond, de Beenhouwersbond, onze eigen stadsdiensten natuurlijk … de technische dienst en de dienst Toerisme … en natuurlijk ook onze Schepen van Feestelijkheden Jerome Van Doorslaer die hier al de hele week in de weer is.
Dames en heren, Beste Lokeraars, Gelukkig Nieuwjaar en (voor seffens… Santé!
Toespraak bij de voorstelling van het huldeboek Hilaire Liebaut
23
23 november 2009
Ik hoop mijnheer Liebaut, beste Hilaire, dat de officiële plechtigheid vandaag hier op ’t stadhuis niet te veel overkomt als een cultuurschok voor u. U hebt al naar een uiteenzetting geluisterd van een eminente socialist, en nu moet u nog eens naar een liberaal luisteren. ’t Was hier in uw tijd toch wel anders, nietwaar ? Ik hoop dat uw oren niet te veel tuiten. Gelukkig is er onze neutrale stadsarchivaris die ongetwijfeld de pil een beetje kon verzachten.
Beste Hilaire, de heer Van Eeckhaut heeft het vooral gehad over zijn ervaring met u en over uw verdiensten op provinciaal vlak. Ik zou het natuurlijk over uw enorme verdiensten voor onze stad Lokeren willen hebben. Wees gerust, niet te lang… want Nico heeft mij gezegd dat het maar een minuutje of 5 mocht duren.
In het boek heb ikzelf een bijdrage geleverd, waar er iets uitvoeriger op kon ingegaan worden. Maar het is duidelijk dat u, in eerste instantie als schepen van Cultuur onder burgemeester De Noos, en daarna 18 jaar als burgemeester, de peetvader bent van heel wat verwezenlijkingen, van heel wat beslissingen die tot op vandaag nog steeds doorwerken en waar we nu nog steeds heel graag en dankbaar gebruik van maken, waar we nu nog verder aan bouwen. Ik denk aan de bouw van het cultureel centrum, aan de nieuwe behuizing van de bibliotheek, jouw verzet tegen het afbreken van het huidige museum, de aanleg van de industrieparken (zeer belangrijk), het depolitiseren van het toewijzingsbeleid binnen de sector van de sociale huisvesting, enzovoort. Ik zou nog een tijdje kunnen doorgaan.
Ook jouw redenaarstalent was en is berucht. Ik weet met zekerheid dat je menig politiek tegenstander verbaal uit de sokken hebt geblazen, waarna die trillend als een espeblad de aftocht moest blazen. Het maakte jou tot een geducht politicus. Uw redenaarstalent hangt natuurlijk heel nauw samen hangt met jouw schrijversschap, met jouw liefde voor de literatuur (wat hier vandaag iets minder aan bod komt).
Beste Hilaire, het zal je niet verwonderen dat jouw naam geregeld viel in de huiskamer van de Anthuenissen in de Karlapperstraat. Ik was een opgroeiende tiener toen. Zonder vals bescheiden te zijn durf ik te stellen dat u samen met mijn vader het gezicht van de Lokerse politiek tijdens de laatste decennia van de twintigste eeuw heeft bepaald. De meesten herinneren zich dat als een soort tweestrijd. Toch even vermelden – en dat zijn er al velen vergeten – dat jullie nog samen een tijdje in het schepencollege hebben gezeten. Elk had zijn eigen stijl. En jullie gezonde concurrentie verdeelde Lokeren als het ware in twee kampen.
Dat waren nog eens tijden. De politieke partijen en hun achterban wilden het niet anders. Het ging er vaak heroïsch aan toe, soms op het scherp van de snee. En dus ook tot in de huiskamer van de Anthuenissen in de Karlapper. Maar zelfs toen al – als opgroeiende tiener – zelfs toen besefte ik dat de beide klassebakken respect hadden voor elkaar. Zoals het echte mannen betaamt hoefde dat niet te pas en te onpas getoond te worden, maar die eerbied was er wel, daar ben ik van overtuigd. Jarenlang hebben jullie elkaar scherp gehouden, oppositie voerend tegenover elkaar. Maar steeds met het welzijn van de stad voor ogen, de stad Lokeren waaraan jullie beiden verknocht zijn.
Zelf tracht ik nu met Hilaire’s zoon Filip – en met alle andere collega’s - die taak verder te zetten. In ons binnenste – ik denk dat ik ook namens Filip spreek - hoop ik dat jullie goedkeurend toeknikken. Symbolisch (je moet nu niet beginnen knikken). Of dat van dat scherp houden ook op ons van toepassing is, Filip, weet ik zo nog niet. Op het eerste onmiddellijke zicht toch niet.
Dames en heren, Beste Hilaire, mevrouw, Wat velen wel eens durven vergeten, is dat Hilaire ook al die jaren een familieman is geweest. Een echtgenoot en goede vader voor drie kinderen, die – zo te zien – allemaal goed zijn terechtgekomen. Op Filip na misschien, die is advocaat geworden. Het kan niet allemaal meezitten in het leven. Maar ik zou aan plicht tekort schieten moest ik het niet even over mevrouw Liebaut hebben. Hilaires staat van verdienste is enorm, maar dat betekent steeds dat daarachter eveneens een sterke partner staat die de touwtjes in handen houdt en die de steun en toeverlaat is in alle mogelijke omstandigheden. Ik heb dat allemaal aan den lijve ondervonden, heb zelf gezien hoe mijn eigen moeder de zaken moest bestieren, terwijl vader voor één van zijn activiteiten uithuizig was. Ik weet dat het in het gezin Liebaut niet anders geweest is. De verdiensten van Hilaire zijn enorm, maar zonder mevrouw Liebaut die vaak in de schaduw werkzaam was, zaten we hier vandaag niet voor de voorstelling van een huldeboek. Dat mag gerust eens worden benadrukt.
Beste vrienden, Ik wil om af te sluiten de auteurs bedanken die aan dit huldeboek een bijdrage hebben geleverd. Archivaris Nico Van Campenhout voor het idee, de redactie en zijn eigen bijdragen uiteraard , ere-schepen Marc De Grijze die het heeft over de scheiding en toenadering der geesten, schepen Jerome Van Doorslaer die Hilaire op een andere manier heeft bekeken, professor Romain Van Eenoo die terugdenkt aan zijn samenwerkingen met Hilaire Liebaut en natuurlijk Hilaire Liebaut zelf die twee waardevolle heemkundige artikels afleverde.
Beste aanwezigen, Het wordt tijd om iets te drinken. Destijds toen Hilaire oppositie voerde tegen mijn vader had hij het dikwijls over de stijgende receptiekosten in de begroting. Het was voor hem een doorn in het oog. Beste Hilaire, met lede ogen zal je nu kunnen zien dat er sinds uw zoon Filip in ’t schepencollege zit, nog niets veranderd is. Integendeel, we moeten zelfs nen bak bier meer bestellen.
Geachte mijnheer Liebaut, beste Hilaire, Mag ik u namens het stadsbestuur, namens alle collega’s van vroeger nogmaals van harte danken voor uw verdiensten voor onze stad en mag ik u proficiat wensen met dit prachtige huldeboek “Het verleden is alomtegenwoordig”.
